Bootcaravan, krokodillen en politie

Het eerste hoofdstuk uit het boek van Aly Liefhebber ‘Kleuters die mogen blijven en hun juffen ook…’ (deel 4)
Het hele hoofdstuk is te lezen in Onze Kleuterklas Community.

Bootcaravan, krokodillen en politie

De familie gaat met de bootcaravan op vakantie. Vader pakt het autostuur en neemt plaats in het onderste deel van de klimtoren. Grote zus en kind klimmen, nadat ze telefoon, voedsel en drank hebben ingeladen, op de bovenste verdieping. Inmiddels zijn er meerdere kinderen bij het spel betrokken. Ze hebben eerst keurig aan Christel gevraagd of ze mee mogen doen. Dat is een afspraak die ze zelf hebben gemaakt tijdens een ander spel. Toen was er een jongetje zonder vragen mee komen doen.

“Waarom mag ik niet meedoen?”
“Omdat je dat niet hebt gevraagd.”
“Waarom moet ik dat aan jou vragen?”
“Omdat ik het heb bedacht.”
“Mag ik meedoen?”
“Ja, dat mag.”

De nieuwkomers vormen een deel van het gezin, waarin Eva de rol van moeder op zich neemt. De anderen zijn broers en zussen. Ze wonen nu in de hut van Christel die, al varende, lange telefonische gesprekken met moeder voert. Er zwemmen nu drie jongens als krokodillen rond de bootcaravan en ze maken de bewoners bang. Christel belt om politiehulp. Agenten met vervaarlijk uitziende geweren schieten te hulp. Nu ontstaat er een schiet- en verstopspel: de krokodillen verschuilen zich in een ton en in een doos, maar zodra ze zich vertonen volgt er veel “gepang”. Er komen meer krokodillen, de hele groep doet nu mee aan dit spel. Alleen Colin (jongste kleuter) staat erbij te kijken. Dan valt het kind in het water, maar gelukkig kan het nog net worden gered door de vader, waarna de politieagenten erin slagen de krokodillen te doden.
Het is al half elf. De meeste kinderen hebben al gegeten en gedronken.  De anderen nemen er nu rustig de tijd voor. Ondertussen bedenken ze, dat ze straks nog naar de speeltuin willen. Grote zus vraagt aan moeder Eva of die het goed vindt. Maar dan moeten ze wel voorzichtig doen, zegt deze.
Er wordt geklommen, geduikeld, gewipt, gegleden, gesprongen en gerend tot ik om elf uur het sein tot opruimen geef.
Samen hebben we in tien minuten alles opgeruimd en zittend op het kleed praten we nog een poosje na over het spel van deze morgen.  Om twaalf uur gaat de school uit.

wordt vervolgd…

 

Gerelateerde artikelen

Van Albert naar Christel

Het eerste hoofdstuk uit het boek van Aly Liefhebber ‘Kleuters die mogen blijven en hun juffen ook…’ Albert Het is alweer acht jaar geleden dat…

De transitie van programma gericht onderwijs naar aansluitend onderwijs geven aan de kleuter in Nederland

“De moeilijkheid zit hem niet in de nieuwe ideeën, maar in het kunnen loslaten van de oude ideeën, die tot in de verste uithoeken van…

Al op heel jonge leeftijd wist ik dat ik kleuterleidster wilde worden.

Kleuterleidster Al op heel jonge leeftijd wist ik dat ik kleuterleidster wilde worden. Met mijn poppen in een kring speelde ik de juf van mijn…

Worden verworvenheden verworpen?

Dit verhaal is geschreven tijdens de KLOS-opleiding door H.S. n.a.v. artikel ‘Verworvenheden van het kleuteronderwijs’ door Helma Brouwers (januari 1983) We hebben dit verhaal teruggevonden…

Aankomende evenementen

%d bloggers liken dit: