Die is niet goed snik… 

Het derde hoofdstuk uit het boek van Aly Liefhebber ‘Kleuters die mogen blijven en hun juffen ook…’ (deel 3)
Het hele hoofdstuk is te lezen in Onze Kleuterklas Community.

Geert loopt gedwee met me mee naar binnen, waar de andere kleuters intensief bezig zijn. Ze besteden dan ook geen aandacht aan hem. Mooi zo, denk ik en loods Geert naar het speelhuis, waar we in een klein rotan stoeltje gaan zitten. Barry is bij het aanrecht bezig en vraagt mij of ik een kopje thee lust. Hij zet twee kopjes op tafel, ik pak het mijne, roer even en drink, Geert kijkt in zijn (óók lege) kopje en bekijkt mij met een verbaasde blik. Ik zie hem denken: “Nou, die is niet goed snik”, maar hij zegt niks. Na nog wat met Barry te hebben gepraat, zie ik dat Geert vanuit zijn veilige positie door het raam van het speelhuis de klas inkijkt. Een fijne plek om alles te overzien. Ik ga dus bij hem vandaan om bij de anderen te gaan kijken of ze me nodig hebben. Dat laatste is niet het geval; ze zijn goed bezig op Jasper na, die kennelijk niet weet wat hij zal gaan doen. Ik vraag waar hij zojuist mee heeft gespeeld. “Eerst een puzzel gemaakt en toen met de handfiets gereden.” “Welke puzzel heb je gemaakt?” “Die met die vogelkooi.” “Heb je misschien zin om een vogelkooi te timmeren?” Jasper denkt even na en zegt dan: “Als jij me helpt wel.”

Na de puzzel samen nog even te hebben bekeken, vraag ik aan Jasper om het hout uit te zoeken, dat hij denkt nodig te hebben. Ik kijk nog even hoe Geert het maakt en zie dat hij nog niet is uitgekeken. Jasper heeft inmiddels hulp gekregen van zijn vriendje, ze hebben van vier stevige plankjes een vierkant op de timmertafel neergelegd. Ze zoeken nu naar twee dunnere voor een schuin dak. Hier ben ik dus voorlopig niet nodig, die twee hebben nog heel wat te timmeren voor het vogelhuis klaar is.

In het speellokaal hoor ik volksdansmuziek, een groepje kinderen danst het spelletje “Ik ga op reis naar Londen.” Enig vind ik dat, wring een paar handen los en doe mee. Dat maakt dorstig, we gaan eten en drinken. Geert drinkt zijn melk liever in het speelhuis. Na een poosje schat ik in, dat hij nu wel eens zal moeten plassen. Als ik het aan hem vraag, knikt hij opgelucht. Samen gaan we op pad: hij verdwijnt achter het halve deurtje. Ik beloof op hem te wachten en hoor dat we ook maar net op tijd zijn. We gaan naar de bouwhoek, waar Jacco (een oudste kleuter) een treincircuit aanlegt. “Kijk Geert, dat is Jacco, die ken je wel, want die woont bij jou in de straat. Jacco, geef Geert maar een trein, dan kunnen jullie samen spelen.” Dat lukt, Geert laat zijn treintje over de rails rijden en vergeet daardoor even de omgeving.

wordt vervolgd…

Gerelateerde artikelen

Van Albert naar Christel

Het eerste hoofdstuk uit het boek van Aly Liefhebber ‘Kleuters die mogen blijven en hun juffen ook…’ Albert Het is alweer acht jaar geleden dat…

Vrij spel vs. methode volgen – Een kijkje in de kleuterklas

In dit artikel duiken we een aantal kleuterklassen in en laten we een aantal kleuterleerkrachten aan het woord om hun verhaal te doen over het…

Vrij spel vs. methode volgen – Een kijkje in de kleuterklas

In dit artikel duiken we een aantal kleuterklassen in en laten we een aantal kleuterleerkrachten aan het woord om hun verhaal te doen over het…

Kiesbord in de praktijk: Wat vinden onze kleuterleerkrachten van dit middel?

Het kiesbord, mits er gebruik van wordt gemaakt, is het een niet te missen onderdeel van de kleuterklas, door sommigen verafschuwd door anderen geliefd. Maar…

Al op heel jonge leeftijd wist ik dat ik kleuterleidster wilde worden.

Kleuterleidster Al op heel jonge leeftijd wist ik dat ik kleuterleidster wilde worden. Met mijn poppen in een kring speelde ik de juf van mijn…

Aankomende evenementen

%d bloggers liken dit: